শিছ
śicha
অৰ্থ
1.
গোঁসাই বা মহন্তৰপৰা যি ধৰ্ম্মৰ উপদেশ আৰু দীক্ষা-মন্ত্ৰ আদি লয়; শিষ্য
one who receives religious instruction; a disciple
বি.
সমাৰ্থক শব্দ
উৎস: চন্দ্ৰকান্ত অভিধান. সম্পূৰ্ণ উৎসৰ বিৱৰণ
śicha
গোঁসাই বা মহন্তৰপৰা যি ধৰ্ম্মৰ উপদেশ আৰু দীক্ষা-মন্ত্ৰ আদি লয়; শিষ্য
one who receives religious instruction; a disciple
বি.
সমাৰ্থক শব্দ
উৎস: চন্দ্ৰকান্ত অভিধান. সম্পূৰ্ণ উৎসৰ বিৱৰণ