শিঙী
śiṅī
অৰ্থ
1.
প্ৰায় মাগুৰ মাছৰ আকৱতিৰ আৰু স্বভাবৰ কিন্ত্ত তাতকৈ গা লাহী এবিধ ঘোদা পানীত থকা কাঠ মাছ [ইয়াৰ দুগালে থকা কাঁইট দুটাই বিন্ধিলে বৰ বিষে ধৰে।]
a kind of muddy-water fish; Saceabrancus fossilis
বি.
সমাৰ্থক শব্দ
উৎস: চন্দ্ৰকান্ত অভিধান. সম্পূৰ্ণ উৎসৰ বিৱৰণ