শাঁক
śām̐ka
অৰ্থ
1.
শঙ্খৰ খাৰু; সধবা বা বিবাহিত অবস্হা; যেনে-"যাৰ যহত শাঁখ-সিন্দুৰ, তাক পাতিছে ভোকোৰা এন্দুৰ"; শাঁকে-সেন্দুৰে ক্ৰি. বিণ. আয়তী অবস্হাতে; সধবা অবস্হাতে
with husband alive
বি.
সমাৰ্থক শব্দ
উৎস: চন্দ্ৰকান্ত অভিধান. সম্পূৰ্ণ উৎসৰ বিৱৰণ
śām̐ka
শঙ্খৰ খাৰু; সধবা বা বিবাহিত অবস্হা; যেনে-"যাৰ যহত শাঁখ-সিন্দুৰ, তাক পাতিছে ভোকোৰা এন্দুৰ"; শাঁকে-সেন্দুৰে ক্ৰি. বিণ. আয়তী অবস্হাতে; সধবা অবস্হাতে
with husband alive
বি.
সমাৰ্থক শব্দ
উৎস: চন্দ্ৰকান্ত অভিধান. সম্পূৰ্ণ উৎসৰ বিৱৰণ