শঙ্খিনী
śaṅkhinī
অৰ্থ
1.
চাৰি শ্ৰেণী মাইকী মানুহৰ এক শ্ৰেণী [প্ৰধান লক্ষণ ডিঙিত শঙ্খৰ দৰে তিনিডাল পথালি ৰেখা থাকে; এনে চিন থাকিলে কুলক্ষণী বুলি ভাবে।]; যেনে-"হস্তিনী চিত্ৰিণী নাৰী শঙ্খিনী পদ্মিনী" (বিৰাটপৰ্ব)
one of the classes of women
বি.
উৎস: চন্দ্ৰকান্ত অভিধান. সম্পূৰ্ণ উৎসৰ বিৱৰণ