শ
śa
অৰ্থ
1.
ব্যঞ্জন বৰ্ণমালাৰ ত্ৰিশ সংখ্যাৰ আখৰ [সংস্কৱতত ইয়াৰ উচ্চাৰণ তালুৰপৰা হয় বুলি ই এটা তালব্য বৰ্ণ; অসমীয়া ভাষাত. "তালব্য শ", "মুৰ্দ্ধণ্য ষ" আৰু "দন্ত্য স", এনে উচ্চাৰণৰ বৰ্ণ বাস্তবিকতে নাই; অসমীয়াত এই তিনিওটা আখৰৰ উচ্চাৰণ একে আৰু ডিঙিত প্ৰশ্বাসৰ ঘঁহনি খাই হয়; বহুতে ইয়াক "শ্ৰী শ" বোলে।]
the thirtieth consonant; in pronounciation it is a guttural spirant, the sound being produced by the friction of the outcoming breath with the throst and the root of the tongue
2.
জীব নথকা শৰীৰ; মৰা দেহ
a dead body; a corpse
বি.
3.
পাঁচ কুৰি
a hundred
বি.
উৎস: চন্দ্ৰকান্ত অভিধান. সম্পূৰ্ণ উৎসৰ বিৱৰণ