ৰিঙ্ৰিঙিয়া
riṅriṅiẏā
অৰ্থ
1.
পাতল; গহীন বা ডাঠ নোহোবা; যেনে-ৰিঙা ঘৰ, মাত বা বৰণ
lonely; not grave or sonorous; pale
বিণ.
সমাৰ্থক শব্দ
উৎস: চন্দ্ৰকান্ত অভিধান. সম্পূৰ্ণ উৎসৰ বিৱৰণ
riṅriṅiẏā
পাতল; গহীন বা ডাঠ নোহোবা; যেনে-ৰিঙা ঘৰ, মাত বা বৰণ
lonely; not grave or sonorous; pale
বিণ.
সমাৰ্থক শব্দ
উৎস: চন্দ্ৰকান্ত অভিধান. সম্পূৰ্ণ উৎসৰ বিৱৰণ