← ফুৰি যাওক

ৰিঙ্ৰিঙিয়া

riṅriṅiẏā

অৰ্থ

1.

পাতল; গহীন বা ডাঠ নোহোবা; যেনে-ৰিঙা ঘৰ, মাত বা বৰণ

lonely; not grave or sonorous; pale

বিণ.

সমাৰ্থক শব্দ

উৎস: চন্দ্ৰকান্ত অভিধান. সম্পূৰ্ণ উৎসৰ বিৱৰণ