ৰহ্
rah
অৰ্থ
1.
অতি বেছি হৈ বা চৰম অবস্হালৈ আহি মাৰ যা; চৰ্; যেনে-"সময়ত খাবলৈ নেপাই ভোক ৰহি গল"
to abate, as hunger
অক. ধা.
2.
থাক্; ৰ।
অক. ধা.
উৎস: চন্দ্ৰকান্ত অভিধান. সম্পূৰ্ণ উৎসৰ বিৱৰণ
rah
অতি বেছি হৈ বা চৰম অবস্হালৈ আহি মাৰ যা; চৰ্; যেনে-"সময়ত খাবলৈ নেপাই ভোক ৰহি গল"
to abate, as hunger
অক. ধা.
থাক্; ৰ।
অক. ধা.
উৎস: চন্দ্ৰকান্ত অভিধান. সম্পূৰ্ণ উৎসৰ বিৱৰণ