মাহী কাট্
māhī, kāṭ
অৰ্থ
1.
পকাৰ পাছত বাহ বান্ধি লেটা নহৈ পোক হ [পলুৰ গাত মাখিয়ে কণী দিয়ে; সেই কণী ভিতৰত থাকোঁতেই পলুটো পকে আৰু বাহ বান্ধে কিন্ত্ত বাহটো সম্পূৰ্ণ নহয় আৰু লেটা বান্ধিব নোবাৰি পলুটো মৰি যায়; পাছ তাতে কণী জগি পোক হয়-তাকে মানুহে পলুৰ মাহী বূলি কয়।]
to become small maggots instead of forming a chrysalis
অক. ধা.
উৎস: চন্দ্ৰকান্ত অভিধান. সম্পূৰ্ণ উৎসৰ বিৱৰণ