মন মাৰ্
অৰ্থ
1.
বিমৰ্ষ হ; নিৰানন্দ হ; মুখ মাৰ্; মন বা পাবলৈ ইচ্ছা কৰ্
to be cheerless; to be morose ; to desire
উৎস: চন্দ্ৰকান্ত অভিধান. সম্পূৰ্ণ উৎসৰ বিৱৰণ
বিমৰ্ষ হ; নিৰানন্দ হ; মুখ মাৰ্; মন বা পাবলৈ ইচ্ছা কৰ্
to be cheerless; to be morose ; to desire
উৎস: চন্দ্ৰকান্ত অভিধান. সম্পূৰ্ণ উৎসৰ বিৱৰণ