ভূঞা
bhūñā
অৰ্থ
1.
মাটিগিৰি
a land-holder
বি.
2.
আহোমসকলে অসম দেশ লোবাৰ আগতে (চৈধ্য আৰু পোন্ধৰ শতাব্দীত) উজনি অসমৰ একখণ্ড ভগাই বাৰভাগ কৰি স্বতন্ত্ৰৰূপে শাসন কৰোঁতা [এওঁবিলাক বাৰভুঞা বুলি প্ৰখ্যাত আছিল]; . b >3/b>। অসম আৰু বঙ্গদেশৰ হিন্দু আৰু মুছলমানে ব্যবহাৰ কৰা এটা উপাধি
petty landed chieftains who occupied a part of Assam before the advent the Āhoms ; a surname used in Assam and Bengal
বি.
উৎস: চন্দ্ৰকান্ত অভিধান. সম্পূৰ্ণ উৎসৰ বিৱৰণ