ভাটৌ
bhāṭau
অৰ্থ
1.
শিকালে মানুহৰ মাত শিকা সেউজীয়া বৰণৰ সৰু চৰাই; শুক পক্ষী [ইয়াৰ কেইবাজাতিও। যেনে-গল-মণিকা, গাল- পোৰা, টিঁয়া, চন্দনা, ভোলা, মদনা।]
a parrot
বি.
উৎস: চন্দ্ৰকান্ত অভিধান. সম্পূৰ্ণ উৎসৰ বিৱৰণ
bhāṭau
শিকালে মানুহৰ মাত শিকা সেউজীয়া বৰণৰ সৰু চৰাই; শুক পক্ষী [ইয়াৰ কেইবাজাতিও। যেনে-গল-মণিকা, গাল- পোৰা, টিঁয়া, চন্দনা, ভোলা, মদনা।]
a parrot
বি.
উৎস: চন্দ্ৰকান্ত অভিধান. সম্পূৰ্ণ উৎসৰ বিৱৰণ