← ফুৰি যাওক

বেঁকা

bem̐kā

অৰ্থ

1.

কেঁকোৰা; ভাঁজ থকা; মেচা; পোন নোহোবা; . বিণ. b >বেঁকা-বেঁকি/b> কেঁকোৰা-কেঁকুৰি; বহু ঠাইত বেঁকা; বৰ ভঁজীয়া

not straight; bent; crooked ; having many-bends or curves; zigzag

বিণ.

উৎস: চন্দ্ৰকান্ত অভিধান. সম্পূৰ্ণ উৎসৰ বিৱৰণ

বেঁকা · অসমীয়া অভিধান