বেঁকা
bem̐kā
অৰ্থ
1.
কেঁকোৰা; ভাঁজ থকা; মেচা; পোন নোহোবা; . বিণ. b >বেঁকা-বেঁকি/b> কেঁকোৰা-কেঁকুৰি; বহু ঠাইত বেঁকা; বৰ ভঁজীয়া
not straight; bent; crooked ; having many-bends or curves; zigzag
বিণ.
উৎস: চন্দ্ৰকান্ত অভিধান. সম্পূৰ্ণ উৎসৰ বিৱৰণ
bem̐kā
কেঁকোৰা; ভাঁজ থকা; মেচা; পোন নোহোবা; . বিণ. b >বেঁকা-বেঁকি/b> কেঁকোৰা-কেঁকুৰি; বহু ঠাইত বেঁকা; বৰ ভঁজীয়া
not straight; bent; crooked ; having many-bends or curves; zigzag
বিণ.
উৎস: চন্দ্ৰকান্ত অভিধান. সম্পূৰ্ণ উৎসৰ বিৱৰণ