বী-বিয়া
bī-biẏā
অৰ্থ
1.
বিংবিঙা; অস্পষ্ট কথা ক (টোপনি বা বেমাৰত)
to speak incoherently; to rave
অক. ধা.
উৎস: চন্দ্ৰকান্ত অভিধান. সম্পূৰ্ণ উৎসৰ বিৱৰণ
bī-biẏā
বিংবিঙা; অস্পষ্ট কথা ক (টোপনি বা বেমাৰত)
to speak incoherently; to rave
অক. ধা.
উৎস: চন্দ্ৰকান্ত অভিধান. সম্পূৰ্ণ উৎসৰ বিৱৰণ