বিৰাজ্
birāj
অৰ্থ
1.
দীপ্তি কৰ্; উজ্জ্বলৰূপে প্ৰকাশ হ
to shine; to appear splendidly
অক. ধা.
উৎস: চন্দ্ৰকান্ত অভিধান. সম্পূৰ্ণ উৎসৰ বিৱৰণ
birāj
দীপ্তি কৰ্; উজ্জ্বলৰূপে প্ৰকাশ হ
to shine; to appear splendidly
অক. ধা.
উৎস: চন্দ্ৰকান্ত অভিধান. সম্পূৰ্ণ উৎসৰ বিৱৰণ