অসমীয়া অভিধান
← ফুৰি যাওক

বিজতুবা

bijatubā

অৰ্থ

1.

জাত এৰা; নিজ জাতত নথকা; নিকৱষ্ট; অধোগত

degenerated; deteriorated

বিণ.

সমাৰ্থক শব্দ

বিজতৰীয়া · bijatarīẏā

উৎস: চন্দ্ৰকান্ত অভিধান. সম্পূৰ্ণ উৎসৰ বিৱৰণ

বিজতুবা · অসমীয়া অভিধান