বিকটা
অৰ্থ
1.
অক. সক. ধা. মুখ বিকৱত হ বা কৰ্
to distort, as the face
2.
খাবলৈ বৰ বেয়া লগা
very distasteful; repugnant
বিণ.
উৎস: চন্দ্ৰকান্ত অভিধান. সম্পূৰ্ণ উৎসৰ বিৱৰণ
অক. সক. ধা. মুখ বিকৱত হ বা কৰ্
to distort, as the face
খাবলৈ বৰ বেয়া লগা
very distasteful; repugnant
বিণ.
উৎস: চন্দ্ৰকান্ত অভিধান. সম্পূৰ্ণ উৎসৰ বিৱৰণ