বাঁহ
bām̐ha
অৰ্থ
1.
ঘাঁহ জাতিৰ বৰ ওখ ফোপোবা আৰু পাব থকা এবিধ সকলোবে জনা আৰু অনেক কামত ব্যবহাৰ হোবা উদ্ভিদ [ইয়াৰ অনেক জাতি আছে; যেনে-ওবাক্খাই, কাক, কোটোহা, জাতি, দলৌ, বজাল, বিজুলী; বেঁতী; মকাল, ভলুকা ইত্যাদি; ইয়াৰ গাজৰ কেঁচাতে বা খৰিচা কৰি অসম, চীন, জাপান, মান আদি অনেক দেশৰ মানুহে আঞ্জা খায়।]
bamboo; bambusa
বি.
উৎস: চন্দ্ৰকান্ত অভিধান. সম্পূৰ্ণ উৎসৰ বিৱৰণ