আকল্
ākal
অৰ্থ
1.
2.
3.
সাবট্; সামৰ্; ঢাকি ধৰ্; যেনে-"হেন ভকতৰ কিঞ্চিত ছিদ্ৰক সজ্জনে থাকে আকলি" (নামঘোষা)।
সক. ধা.
সমাৰ্থক শব্দ
4.
চকুৰে মন্; দেখ্; যেনে-"মাধবৰ মন্দিৰক দূৰতে আকলি" (কীৰ্ত্তন-ঘোষা)
to discern or perceive by the eye
সক. ধা.
5.
বুজ্; বিবেচনা কৰ্; যেনে-"সীতাৰ বচন পাচে ৰাঘবে আকলি" (মা. ক. অৰণ্য-কাণ্ড)
to consider
সক. ধা.
উৎস: চন্দ্ৰকান্ত অভিধান. সম্পূৰ্ণ উৎসৰ বিৱৰণ