বাখৰ-মুখা
bākhara-mukhā
অৰ্থ
1.
মুখ-চোকা; দন্দুৰা (মানুহ)
of sharp tongue; quarrelsome
বিণ.
উৎস: চন্দ্ৰকান্ত অভিধান. সম্পূৰ্ণ উৎসৰ বিৱৰণ
bākhara-mukhā
মুখ-চোকা; দন্দুৰা (মানুহ)
of sharp tongue; quarrelsome
বিণ.
উৎস: চন্দ্ৰকান্ত অভিধান. সম্পূৰ্ণ উৎসৰ বিৱৰণ