বলিয়া
baliẏā
অৰ্থ
1.
ঘূৰণীয়া কৰ্; যেনে-"জঙ্ঘা দুই বৰ্ত্তুল কুন্দত বলিয়াইল" (মা. ক., লঙ্কাকাণ্ড)।
সক. ধা.
2.
কুমাৰে-মাটিৰ সাজ গঢ়তে ব্যবহাৰ কৰা মাটিৰে সজা আৰু জুইত পোৰা হাতুৰীৰ নিচিনা সঁজুলি
an earthen hammer used by a potter
বি.
3.
উন্মত্ত; পগলা
mad
বিণ.
4.
পগলা মানুহ
a mad man
বি.
উৎস: চন্দ্ৰকান্ত অভিধান. সম্পূৰ্ণ উৎসৰ বিৱৰণ