← ফুৰি যাওক

বলবলা

balabalā

অৰ্থ

1.

বক্বকা; বলক্

to babble

অক. ধা.

উৎস: চন্দ্ৰকান্ত অভিধান. সম্পূৰ্ণ উৎসৰ বিৱৰণ