বন্ধন
অৰ্থ
1.
ক'লৈকো যাবলৈ নিদিয়া কাৰ্য্য; বন্ধা বা আটক কৰা কাৰ্য্য
the act of confining or binding
বি.
2.
বান্ধ; গাঁঠি
a tie
বি.
3.
আবদ্ধ কৰা অবস্হা
confinement
বি.
4.
বন্ধ হৈ থকা
tied; confined
বিণ.
উৎস: চন্দ্ৰকান্ত অভিধান. সম্পূৰ্ণ উৎসৰ বিৱৰণ
ক'লৈকো যাবলৈ নিদিয়া কাৰ্য্য; বন্ধা বা আটক কৰা কাৰ্য্য
the act of confining or binding
বি.
বান্ধ; গাঁঠি
a tie
বি.
আবদ্ধ কৰা অবস্হা
confinement
বি.
বন্ধ হৈ থকা
tied; confined
বিণ.
উৎস: চন্দ্ৰকান্ত অভিধান. সম্পূৰ্ণ উৎসৰ বিৱৰণ