বনিয়া
baniẏā
অৰ্থ
1.
সেৰেঙা কৰ্; যিমান হ'ব লাগে সিমান পাতল কৰ্
to thin out, as plants
সক. ধা.
2.
সেৰেঙা হৈ মাজে মাজে দুটা এটা পক্; যেনে-"চুলিবোৰ বা আমবোৰ বনিয়াইছে"
to become ripe here and there
অক. ধা.
3.
মাজে মাজে দুটা এটা আন বৰণৰ বা ৰকমৰ বস্ত্ত দি তৈয়াৰ কৰ্ বা গোঁঠ্; যেনে-"মণি বা মালা বনিয়াই গাঁথিছে"
to weave or plait by intermingling different fabrics
সক. ধা.
4.
সেৰেঙাকৈ ব বা গোঁঠ্
to weave or plait less closely
সক. ধা.
উৎস: চন্দ্ৰকান্ত অভিধান. সম্পূৰ্ণ উৎসৰ বিৱৰণ