আউট্
āuṭ
অৰ্থ
1.
ধাতু পগাই পৰিষ্কাৰ কৰ্; যেনে-সোণ আউটিছে
to melt
সক. ধা.
2.
পগা; তপতাই ঘন কৰ্; যেনে-গাখীৰ আউটালে সোবাদ হয়
to thicken by boiling
সক. ধা.
3.
কথাৰ গঢ়-পিট ঠিক কৰ্; মনত ভাব্; যেনে-কি ক'ব, কি নক'ব, তাকে আউটিছে
to ponder; to sepculate
সক. ধা.
উৎস: চন্দ্ৰকান্ত অভিধান. সম্পূৰ্ণ উৎসৰ বিৱৰণ