বণ্টা
baṇṭā
অৰ্থ
1.
বাঁটি বা ভগাই দিয়া অংশ; যেনে -"মাগি আনো দধি দুগ্ধ তাৰো বণ্টা খায়" (বৰগীত)।
বি.
উৎস: চন্দ্ৰকান্ত অভিধান. সম্পূৰ্ণ উৎসৰ বিৱৰণ
baṇṭā
বাঁটি বা ভগাই দিয়া অংশ; যেনে -"মাগি আনো দধি দুগ্ধ তাৰো বণ্টা খায়" (বৰগীত)।
বি.
উৎস: চন্দ্ৰকান্ত অভিধান. সম্পূৰ্ণ উৎসৰ বিৱৰণ