বচ্বাচ
bacbāca
অৰ্থ
1.
ঠোটা-মোজা; বাচ্যাবাচ্যি; মুখ-চুপতি; যেনে-"পাচে ঠাকুৰৰে বচ্বাচ্ কৰি ঘৰৰ ৰখিয়া গুচাই আনিলে" (বুৰঞ্জী)
a slight oral dispute or exchange of hot words; altercation
বি.
সমাৰ্থক শব্দ
উৎস: চন্দ্ৰকান্ত অভিধান. সম্পূৰ্ণ উৎসৰ বিৱৰণ
bacbāca
ঠোটা-মোজা; বাচ্যাবাচ্যি; মুখ-চুপতি; যেনে-"পাচে ঠাকুৰৰে বচ্বাচ্ কৰি ঘৰৰ ৰখিয়া গুচাই আনিলে" (বুৰঞ্জী)
a slight oral dispute or exchange of hot words; altercation
বি.
সমাৰ্থক শব্দ
উৎস: চন্দ্ৰকান্ত অভিধান. সম্পূৰ্ণ উৎসৰ বিৱৰণ