বঙিয়া
baṅiẏā
অৰ্থ
1.
পথাৰ বা দ মাটিত বন্ধা; মানুহ যাব পৰা ওখ ঢাপ বা আলি
a walkable high ridge through rice or low land
বি.
উৎস: চন্দ্ৰকান্ত অভিধান. সম্পূৰ্ণ উৎসৰ বিৱৰণ
baṅiẏā
পথাৰ বা দ মাটিত বন্ধা; মানুহ যাব পৰা ওখ ঢাপ বা আলি
a walkable high ridge through rice or low land
বি.
উৎস: চন্দ্ৰকান্ত অভিধান. সম্পূৰ্ণ উৎসৰ বিৱৰণ