বগা
bagā
অৰ্থ
1.
শ্বেত; শুভ্ৰ; ধলা; শুক্ল
white
বিণ.
2.
বুকু চোঁচৰাই বা পেট পেলাই যা
to crawl; to creep
অক. ধা.
3.
আন গছ আদিৰ আশ্ৰয় লৈ উঠি বা বাঢ়ি যা (লতা)
to climb
অক. ধা.
4.
আৰোহণ কৰ্; পিঠিত উঠ্
to mount
অক. ধা.
উৎস: চন্দ্ৰকান্ত অভিধান. সম্পূৰ্ণ উৎসৰ বিৱৰণ