বখলা
bakhalā
অৰ্থ
1.
বকটা; গছৰ ছাল বা আন চেপেটা বস্ত্তৰ এক খণ্ড
a portion of a bark or skin
বি.
উৎস: চন্দ্ৰকান্ত অভিধান. সম্পূৰ্ণ উৎসৰ বিৱৰণ
bakhalā
বকটা; গছৰ ছাল বা আন চেপেটা বস্ত্তৰ এক খণ্ড
a portion of a bark or skin
বি.
উৎস: চন্দ্ৰকান্ত অভিধান. সম্পূৰ্ণ উৎসৰ বিৱৰণ