বকহা
bakahā
অৰ্থ
1.
বাঁকুহি বা ফালি-ছিৰি এৰুবাই নিয়া বস্ত্তৰ সোপা; বকটা
a mass or lump of bruised or crushed things scraped or torn away
বি.
উৎস: চন্দ্ৰকান্ত অভিধান. সম্পূৰ্ণ উৎসৰ বিৱৰণ
bakahā
বাঁকুহি বা ফালি-ছিৰি এৰুবাই নিয়া বস্ত্তৰ সোপা; বকটা
a mass or lump of bruised or crushed things scraped or torn away
বি.
উৎস: চন্দ্ৰকান্ত অভিধান. সম্পূৰ্ণ উৎসৰ বিৱৰণ