ফুলবতী
অৰ্থ
1.
ফুল মেলা; যি ফুল ধৰে; যেনে-"নেখাঁতী কন্যা, নুফুলতী শাক"
flowering; bearing flower
বিণ.
সমাৰ্থক শব্দ
উৎস: চন্দ্ৰকান্ত অভিধান. সম্পূৰ্ণ উৎসৰ বিৱৰণ
ফুল মেলা; যি ফুল ধৰে; যেনে-"নেখাঁতী কন্যা, নুফুলতী শাক"
flowering; bearing flower
বিণ.
সমাৰ্থক শব্দ
উৎস: চন্দ্ৰকান্ত অভিধান. সম্পূৰ্ণ উৎসৰ বিৱৰণ