পীন
pīna
অৰ্থ
1.
স্হূল; শকত; যেনে-"গোপী-পীন-পয়োধৰ-ঘৰিষণ" (কেলিগোপাল)
plump; stout
বিণ.
উৎস: চন্দ্ৰকান্ত অভিধান. সম্পূৰ্ণ উৎসৰ বিৱৰণ
pīna
স্হূল; শকত; যেনে-"গোপী-পীন-পয়োধৰ-ঘৰিষণ" (কেলিগোপাল)
plump; stout
বিণ.
উৎস: চন্দ্ৰকান্ত অভিধান. সম্পূৰ্ণ উৎসৰ বিৱৰণ