পবাল
pabāla
অৰ্থ
1.
দীঘল পাব থকা; এটা গাঁঠিৰপৰা আন গাঁঠিলে বাঢ়ি যোবা (বাঁহ, বেত আদি)
having long joints; growing from joint to joint; having joints apart from each other. (as opposed to knotty, said of a bamboo or a cane)
বিণ.
সমাৰ্থক শব্দ
2.
পোবাল-মণি।
বি.
উৎস: চন্দ্ৰকান্ত অভিধান. সম্পূৰ্ণ উৎসৰ বিৱৰণ