নিধতুবা
nidhatubā
অৰ্থ
1.
উধাতু; বিতত; নিৰ্জীব; যাৰ ধাতু উৰি যোবা অবস্হা হৈছে, যেনে-"ফুট গধূলিতে সিটো নিধতুবা প্ৰাণ" (জ্ঞানমালিনী)।
বিণ.
উৎস: চন্দ্ৰকান্ত অভিধান. সম্পূৰ্ণ উৎসৰ বিৱৰণ
nidhatubā
উধাতু; বিতত; নিৰ্জীব; যাৰ ধাতু উৰি যোবা অবস্হা হৈছে, যেনে-"ফুট গধূলিতে সিটো নিধতুবা প্ৰাণ" (জ্ঞানমালিনী)।
বিণ.
উৎস: চন্দ্ৰকান্ত অভিধান. সম্পূৰ্ণ উৎসৰ বিৱৰণ