← ফুৰি যাওক

ধূনাধুনী

অৰ্থ

1.

(পু. অ.) অনেক বাৰ বা বৰকৈ মোহাৰি বা টঙনিয়াই ধুনা; কপাহৰ নিচিনা কোমল কৰা; তুলাতুল

softened by crushing

বিণ.

সমাৰ্থক শব্দ

উৎস: চন্দ্ৰকান্ত অভিধান. সম্পূৰ্ণ উৎসৰ বিৱৰণ

ধূনাধুনী · অসমীয়া অভিধান