ধৰ
dhara
অৰ্থ
1.
সিৰ
a blood-artery
বি.
2.
সীমাৰ চিন; মাটিৰ মাজৰ সীমা; >
a boundary
বি.
3.
আচৰণৰ নিয়ম; ৰীতি
a rule of conduct
বি.
4.
পানী বন্ধ কৰা ভেঁটা; মখাউৰি; যেনে-"ব্ৰহ্মপুত্ৰ জল বাঢ়ি আক ডুবাবয়।...শুনি গৌৰেশ্বৰে ধৰ বান্ধিতে লাগিল" (শঙ্কৰ-চৰিত)
an embankment
বি.
উৎস: চন্দ্ৰকান্ত অভিধান. সম্পূৰ্ণ উৎসৰ বিৱৰণ