থিয়
thiẏa
অৰ্থ
1.
ঠাইতে গৰা; হেলনীয়া নহৈ পোনে পোনে ওখ হোবা
steep; precipitious
বিণ.
2.
ঠিক পোন হৈ ওপৰলৈ উঠা
perpendicular
বিণ.
3.
পথালি বা কাতি হোবাৰ বিপৰীত; যেনে-"থিয়-চকুবা"
upright
বিণ.
4.
শুই বা বহি নথকা
standing
বিণ.
উৎস: চন্দ্ৰকান্ত অভিধান. সম্পূৰ্ণ উৎসৰ বিৱৰণ