তৰাস্
tarās
অৰ্থ
1.
ভয় পা
অক. ধা.
2.
ত্ৰাস; ভয়। যেনে-"মনত তৰাস ভৈল বিহ্বলচৰিত" (মা. ক., অৰণ্যকাণ্ড); বিণ. তৰাসী ত্ৰাস-যুক্ত; য়েনে-"সকলোবে লঙ্কা বেড়ি ৰিঙ্গ দিলা ৰাক্ষস ভৈল তৰাসী" (মা. ক., সুন্দৰাকাণ্ড)।
বি.
উৎস: চন্দ্ৰকান্ত অভিধান. সম্পূৰ্ণ উৎসৰ বিৱৰণ