তৰঙা
taraṅā
অৰ্থ
1.
তৰ্; থিয় কৰ্; প্ৰকাশ কৰ্; যেনে-ঘৰ তৰঙা; গা তৰঙা
to erect; to cause to stand; to show
সক. ধা.
উৎস: চন্দ্ৰকান্ত অভিধান. সম্পূৰ্ণ উৎসৰ বিৱৰণ
taraṅā
তৰ্; থিয় কৰ্; প্ৰকাশ কৰ্; যেনে-ঘৰ তৰঙা; গা তৰঙা
to erect; to cause to stand; to show
সক. ধা.
উৎস: চন্দ্ৰকান্ত অভিধান. সম্পূৰ্ণ উৎসৰ বিৱৰণ