ডলা-ঘঁটা
ḍalā-gham̐ṭā
অৰ্থ
1.
এন্ধাৰ ৰাতি হাবিত পহু কটা এটা সঁজুলি [বাঁহৰ কাঠীৰে সজা, মুখৰ ফালে পাচিৰ নিচিনা গোটা আৰু ঘূৰণীয়া কিন্ত্ত তললৈ একেবাৰে জোঙা বা চেপা-মৰা, বাহিৰে ভিতৰে মাটিৰে লিপা এখন ডলা; তাৰ ভিতৰতে এটা চাকি লগায়; আগ ফাললৈ মুখ আৰু পোহৰ পৰাকৈ এটা মানুহে চাপৰি চাপৰি হাতেৰে বৰ ঘনকৈ এটা ঘণ্টা বজাই এন্ধাৰত গৈ থাকে; তাৰ পাছতে চাকিৰ পোহৰ নপৰাকৈ আন এটা মানুহে এখন পহু-কটা দা লৈ লগে লগে যায়; ঘণ্টাৰ মাত শুনি আৰু চাকিৰ পোহৰ দেখি হাবিৰ পহুবে হয় ৰ লাগি ৰৈ থাকে, নহ'লে ডলাৰ ওচৰ চাপি ঘণ্টাৰ মাত শুনিবলৈ আহে; সেই সুযোগতে পাছৰ মানুহটোবে এন্ধাৰে এন্ধাৰে (পোহৰৰ কানে কানে) আগ বাঢ়ি গৈ পোহৰত থকা পহুটো কোব মাৰি কাটেগৈ।]
a mode of hunting at night by torchlight as practised by the Assamese
বি.
উৎস: চন্দ্ৰকান্ত অভিধান. সম্পূৰ্ণ উৎসৰ বিৱৰণ