ঠাই
ṭhāi
অৰ্থ
1.
থান; স্হান; মাটি; মাটি-বাৰী; যাৰ ওপৰত কোনো বস্ত্ত থাকে
a place
বি.
2.
পদ; বিষয়
a situation
বি.
উৎস: চন্দ্ৰকান্ত অভিধান. সম্পূৰ্ণ উৎসৰ বিৱৰণ
ṭhāi
থান; স্হান; মাটি; মাটি-বাৰী; যাৰ ওপৰত কোনো বস্ত্ত থাকে
a place
বি.
পদ; বিষয়
a situation
বি.
উৎস: চন্দ্ৰকান্ত অভিধান. সম্পূৰ্ণ উৎসৰ বিৱৰণ