টোপাল্, টোপালি পাৰ্
ṭopāl, ṭopāli, pār
অৰ্থ
1.
খাবৰ ইচ্ছা প্ৰকাশ কৰি জিভাৰে মুখত টপ্টপ্ শব্দ কৰ্; যেনে-"ভাল বস্ত্ত দেখি সি নিলগতে মুখ টোপালিছে বা টোপালি পাৰিছে"
to move the mouth in expectation of getting something to eat
উৎস: চন্দ্ৰকান্ত অভিধান. সম্পূৰ্ণ উৎসৰ বিৱৰণ