টাংটিঙালি
ṭāṇṭiṅāli
অৰ্থ
1.
প্ৰতিজ্ঞা বা কথা নৰখা স্বভাব; প্ৰবঞ্চনা কৰা বা মিছা কথা কোবা স্বভাব
act of putting off by false pretences; untrustworthiness; deceitfulness; fraud; wickedness
বি.
উৎস: চন্দ্ৰকান্ত অভিধান. সম্পূৰ্ণ উৎসৰ বিৱৰণ
ṭāṇṭiṅāli
প্ৰতিজ্ঞা বা কথা নৰখা স্বভাব; প্ৰবঞ্চনা কৰা বা মিছা কথা কোবা স্বভাব
act of putting off by false pretences; untrustworthiness; deceitfulness; fraud; wickedness
বি.
উৎস: চন্দ্ৰকান্ত অভিধান. সম্পূৰ্ণ উৎসৰ বিৱৰণ