জণ্টা
jaṇṭā
অৰ্থ
1.
গোটা খুবা; একেলগ কৰ্ বা হ; মেৰাই বা বেঢ়ি ধৰ্; যেনে-"তাইৰ দুই ভৰিঃ চপাবে জণ্টিয়াঃ চিবুকত ধৰি হাতে" (কীৰ্ত্তন); "মহেন্দ্ৰ-শিখৰেঃ জণ্টিয়া বসিলঃ লঙ্কাৰ দিশক চায়া" (মা. ক., সুন্দৰাকাণ্ড)।
অক. ধা.
সমাৰ্থক শব্দ
উৎস: চন্দ্ৰকান্ত অভিধান. সম্পূৰ্ণ উৎসৰ বিৱৰণ