জটীয়া
jaṭīẏā
অৰ্থ
1.
শিব; সন্ন্যাসী; যেনে-"এখনে জটীয়া দেখোঁ কি বোল বোলয়" (ভীমচৰিত্ৰ)
Śiva; ascetic
বি.
2.
সুকীয়াকৈ নিজৰ কাৰণে সাঁচি থোবা (ধন, বস্ত্ত); যেনে-"সি মনে মনে টকা জটীয়া কৰিছে"
laying up (money, etc.) for one's own use
বিণ.
উৎস: চন্দ্ৰকান্ত অভিধান. সম্পূৰ্ণ উৎসৰ বিৱৰণ