চাং
cām
অৰ্থ
1.
মঞ্চ; পাভটি; বস্ত্ত আদি থ'বৰ কাৰণে বা শুবৰ কাৰণে বাঁছৰ গাধৈ বা তক্তাৰে কৰা ওখ ঠাই [বস্ত্ত থ'বৰ কাৰণে বাঁহৰ হেদালিৰেও কৰা হয়, তাক হেদালি-চাং বোলে; কোনো কোনো চাং ওলমাই কৰা হয়, কোনো কোনোৰ খুঁটা থাকে।]
a raised bamboo platform
বি.
2.
ঘৰ সাজোঁতে ওপৰলৈ কাঠ, বাঁহ আদি তুলি নিবলৈ তাৰ চাৰিওফালে খুঁটাৰ ওপৰত পৰা গড়
a scaffolding
বি.
উৎস: চন্দ্ৰকান্ত অভিধান. সম্পূৰ্ণ উৎসৰ বিৱৰণ