চলা
calā
অৰ্থ
1.
চলি থকা; চল্তি; ব্যবহৱত হোবা; যেনে-"এইটকা ৰূপ নচলা হ'ল; মানুহ চলা বাট"
current; used
বিণ.
2.
মৱত
deceased
বিণ.
3.
গতি কৰা; লৰা
to cause to go or move
সক. ধা.
4.
সম্পন্ন কৰা; কাৰ্য্য কৰা
to cause to be performed
সক. ধা.
5.
ব্যবহাৰ কৰ্; প্ৰচাৰ কৰ্; যেনে-"তেওঁ এটা নতুন মত চলাইছে"
to cause to be practised or accepted
সক. ধা.
6.
চালনীৰে শস্য পৰিষ্কাৰ কৰা
to cause to be sifted as grain
সক. ধা.
7.
গোটা কাঠৰ
বি.
8.
টা বা
বি.
9.
টা দিয়া বাঁহ আৰু বাঁহৰ গাধৈৰে সজা দীঘলীয়া পথাৰৰপৰা ধান কঢ়িওবা গাড়ী
a kind of rude form of carriage
বি.
10.
দীঘল চেপেটা বস্ত্ত
anything flat and long
বি.
11.
বিল; বহুত ঠাই জুৰি থকা বন্ধ পানী
an expanse of water surrounded by land; a lake
বি.
উৎস: চন্দ্ৰকান্ত অভিধান. সম্পূৰ্ণ উৎসৰ বিৱৰণ