চণ্ডু
caṇḍu
অৰ্থ
1.
ভাং, কাগজ বা গছৰ ঘাত ঘূৰণীয়াকৈ কাটি তাত কানি লগাই, চিলিমৰ তলৰ ডোখৰ ভাঙি তাক ওভতাই ধোঁবাখোবাৰ নলিৰ মূৰত দি, তাত সেই ঘূৰণীয়া কানিৰ কাগজ বা পাত-ডোখৰত জুই দি হুপি খাবলৈ তৈয়াৰ কৰা এবিধ ৰাগিয়াল বস্ত্ত
a preparation of opium for smoking
বি.
উৎস: চন্দ্ৰকান্ত অভিধান. সম্পূৰ্ণ উৎসৰ বিৱৰণ