← ফুৰি যাওক

দেহকৰ্তা

অৰ্থ

1.

যি পুৰুষৰ নিজা সন্তান আছে ।

A man who begets or raises or nurtures a child

জাতিবাচক বিশেষ্য

সমাৰ্থক শব্দ

আব্বা · ab.ba আব্বাজান · ab.ba.jan উপধায়ক · u.po.dha.yok উপধায়ী · u.po.dha.yi জন্মদাতা · jon.mo.da.ta দেউতি · deu.ti দ’তি · do’’.ti পিতাই · pi.tai পিতাদেউ পিতৃ · pi.tri

উৎস: xobdo.org. সম্পূৰ্ণ উৎসৰ বিৱৰণ