ঘিট্ঘিটা

বহুত বস্ত্ত পৰস্পৰে ঠেকা খোবাৰ দৰে শব্দ কৰ্; . A

to produce a sound like that of many things striking each other

অক. ধা.

বহুত লোক বা জন্ত্ত গোট খাই লৰি চৰি ফুৰোঁতে উঠাৰ নিচিনা শব্দ কৰ্; যেনে-"আলিবাটত বিয়াৰ মানুহে ঘিট্ঘিটাব লাগিছে।"

অক. ধা.